Het wordt anders…

15E35AE6-DF56-4EA3-8751-9B1B8E1A5E33Toen Eric net was overleden, werd mij verteld door mensen die ook hun partner waren verloren en  deskundigen dat met de tijd ‘het’ anders gaat voelen/worden. Ik kon daar in het begin echt niks mee, ik dacht sodemieter op met je gelul. In het begin leek ik te verdrinken in het verdriet en de pijn van het gemis, werd ik overspoeld door allerlei emoties, voelende dat het voor altijd zo zou blijven voelen. En dan wordt er gezegd dat het anders wordt met de tijd. Toen kon en wilde ik echt niet denken dat het anders werd, minder pijnlijk, dragelijker etc. Nu kan ik na 2 jaar zeggen dat het toch echt anders is geworden. De datums van b.v verjaardag/trouwdag/sterfdag/1e kerst zonder… daar zat ik het eerste jaar ontzettend tegen aan te hikken, zo nu en dan kwam het als een popup ballonnetje in mijn hoofd naar boven “Bijna zou hij jarig zijn, dan en dan is/was onze trouwdag” etc… Het eerste jaar vond ik dat verschrikkelijk, in en in verdrietig kon ik zijn. Nu ik alle 2e keren heb gehad kan ik zeggen, het is anders aan het worden. Ik merk dat ik net als in het eerste jaar ook weken voor een bepaalde datum, de specifieke datum door mijn  hoofd gaat en dat voor allerlei geestelijk en lichamelijke ongemak zorgt maar op de dag zelf voelt het al minder intens als op de 1e. Ondanks dat ik nog steeds verdriet heb en hem nog vreselijk mis, voelt het van lieverlee dragelijker en is het niet meer non stop aanwezig in mijn dagelijks leven. En dat is goed, want hierdoor ben ik in staat om stappen te zetten en keuzes te maken om verder te gaan. Ik heb na anderhalf jaar weer een eigen stekkie, een plek waar geen herinneringen van hem, van ons en van mij zijn. Een plek waar ik het fijn heb, met Eric voor altijd in mijn hart maar niet dagelijks in mijn hoofd en waar ik nieuwe herinneringen zal krijgen. Mijn ervaring als weduwe is; je hebt een keus hoe je met verlies omgaat ook al voelt dat niet zo. Het lijkt onmogelijk om met het immens grote verdriet, de pijn, de woede en het gemis om te kunnen gaan. Maar ik heb de keus gemaakt om daar deskundige hulp bij te zoeken, want ik wilde niet blijven verdrinken in de sombere gedachtes en een enorme berg aan emoties. Heus ik heb gewenst dat ik ook dood ging en bij hem kon blijven toen hij overleed, maar dat zou hij niet gewild hebben en ik toch ook niet omdat er voor mij nog meer is om voor te willen leven. Nu ga ik verder, met een vollere rugzak maar ook met eeuwig blijvende herinneringen aan Eric en mij, want dat hoeft namelijk niet anders te worden.

Een gedachte over “Het wordt anders…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s