De tijd vliegt voorbij en het vliegt me aan…

Nog een week tot 1 oktober dan is het precies 1 jaar geleden dat Eric overleed. Ik kan niet bevatten dat ik alweer een jaar zonder hem heb moeten leven. De afgelopen dagen, de dagen die komen zorgen ervoor dat ik erg onrustig ben. Vorig jaar om deze tijd moesten we al zachtjes aan afscheid nemen van elkaar, in de laatste fase was ik hem al aan het kwijt raken. Toch zag ik dat toen niet, maar nu worden de dingen langzaam aan helderder maar ook pijnlijker. Maar er is niet genoeg tijd om hier aan te denken of te voelen. Het afgelopen jaar ben ik geleefd, de tijd heeft mij geleefd, er is zoveel tijd aan mij voorbij gegaan. Vaak had en heb ik het gevoel dat het me aanvliegt en ik het niet kan bijbenen. De tijd gaat te snel voor mij! Het afgelopen jaar stond vooral in het teken van Eric’s laatste wensen vervullen. Met liefde deed en doe ik dat, maar het slurpt me op. Nu ben ik met het laatste stukje bezig, zijn boek. Het boek ‘Onderuit de Waterzak’ wat door hem, Mark en Luc geschreven is. Ik zal even teruggaan in de tijd! Eric was voetbalverzorger bij diverse clubs op de Veluwe. Hij maakte nogal eens wat mee, maar ook trok hij dit aan omdat hij nou eenmaal een bijzondere man was. Jaren geleden zij hij eens “ik moet een boek gaan schrijven, met als titel ‘Onderuit de Waterzak’ van Baasje”. Cover1Vol met verhalen en anekdotes, maar de jaren verstreken en het kwam er gewoonweg niet van, tot juni 2017 de diagnose kanker daar was. Ineens maakte hij er haast mee en trommelde Mark en Luc op, 2 jongens waarvan 1 nog spelende is bij VV Bennekom en de ander speler was. De een is sportjournalist van beroep de ander doet iets met marketing, regelmatig was dat boek met Baasje ter sprake gekomen. Nu moest ie er dan toch echt komen, zo geschiede. De verhalen en anekdotes die waren er wel alleen moest Baasje ze nog uit z’n hoofd op papier zetten. Hij kon pas slapen als hij alles op papier had gezet, en dat was na 2 nachten doorhalen! Eric heeft kort voor zijn overlijden nog de ruwe versie kunnen lezen, hij was dik tevreden. Maar het was nog niet af! Ergens begin dit jaar, ik zou niet meer precies weten wanneer, heb ik Mark en Luc benaderd of we het boek af konden maken. Het was 1 van Eric’s laatste wensen dat dat boek er kwam en de opbrengst moest naar het goede doel. Ik vond dat ik dit nog moest doen, wist alleen niet hoe. Samen met de 2 jongens zijn we stap voor stap verder gegaan, niet wetende wat er eigenlijk bij het uitgeven van een boek komt kijken. Naast het boek inhoudelijk voltooien, foto’s uitzoeken voor het boek, stichting oprichten, bankzaken regelen, sponsoren zoeken voor de onkosten, administratie opzetten en veel momenten van overleg wordt het boek eindelijk nu gedrukt. Wat heb ik Eric soms vervloekt om het boek, dat hij mij hiermee opzadelde. Maar nu overheerst trots, trots op Eric en de jongens waarmee hij het schreef, maar ook op mezelf dat ik toch doorgezet heb, ook al heeft dit een grote ruimte ingenomen waardoor ik mijn verdriet opgeschoven heb. Maandag 1 oktober, zijn sterfdag, komt er weer een stukje van hem tot leven, dan zal het boek gepresenteerd worden aan het grote publiek, ook daar zijn we nog erg druk mee. Hierdoor is er geen/weinig tijd om deze moeilijke periode die het eigenlijk is, echt tot me door te laten dringen. Zo nu en dan, komen de dagen van vorig jaar om deze tijd met flarden terug en krijg ik lichte paniekgevoelens bij de beelden van Eric die lijdt in zijn ziekbed en nauwelijks meer op me reageert. Ik kan dit nu niet volledig naar boven laten komen, er is geen ruimte in mijn systeem er is geen tijd! Maar het zit er wel!

Doordat de tijd zo snel en gevuld voorbij is gegaan, heb ik ook weinig geschreven. Ook hier had ik geen ruimte voor in mijn hoofd. Wellicht zal het bovenstaande warrig over kunnen komen, maar dat komt omdat mijn harde schijf vol zit. Ik verlang dan ook naar tijd voor mezelf, naar tijd voor mezelf met Eric ipv tijd met Eric en alles eromheen, want zo is het gegaan het afgelopen jaar.

Maar voor nu is alles wat ik wens dat het boek ‘Onderuit de Waterzak’ verkoopt als een tierelier, zijn verhalen de wereld in gaan en heel veel geld ophaalt voor de 2 goede doelen supportcasper.nl en de twanfoundation.nl. Meer informatie kijk op de Facebook pagina van Onderuit de Waterzak of stuur een mail naar: onderuitdewaterzak@hotmail.com

Een gedachte over “De tijd vliegt voorbij en het vliegt me aan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s