Maar eerst nog op vakantie

DSCF0336 2


Nog amper bekomen van de schok. Stond er 4 dagen later een vakantie gepland naar onze geliefde Egypte. Eric wilde koste wat het koste op vakantie, want voor het eerst zou zijn oogappel en kleinzoon Twan en zijn ouders mee gaan. En konden we hun laten zien waarom wij zo dol waren op Egypte en de mooie onderwaterwereld daar. Naast dat Twan een kanjer is, heeft hij helaas een ongeneeslijke ziekte, nl. Ataxia Teleangictasia (AT). Helaas is dit een progressieve ziekte waardoor hij niet oud zal worden. Eric zijn angst was altijd zijn kleinzoon te overleven. Na de diagnose begon bij Eric het besef door te dringen dat hij toch eerder zou overlijden dan zijn oogappel, en zo hoorde het ook vond hij. Het was een soort troostgedachte voor hem. IMG_7246 2Eric heeft 2 kinderen, ook zijn dochter met haar man besloten na de diagnose mee te gaan naar Egypte. Wat was Eric hier gelukkig mee. Het is een vakantie geworden met een lach en een traan en gesprekken die anders niet gevoerd zouden worden. Wat vond ik het moeilijk om met de vele gedachtes die iedere dag weer in mijn hoofd oppopte om te gaan. Ooit waren deze vakanties samen, een tijd van totale zorgeloosheid en ontspanning. Dit keer voelde alles anders. Eric kon verschrikkelijk genieten van het snorkelen. Als ik dan heerlijk met een boekje op een zonnebedje lag, kwam hij met de mooiste verhalen naar me toe van wat hij daar gezien had. Hij heeft mij ooit leren snorkelen. Vaak nam hij een gekookt ei mee voor de vissen, joh dan kwamen er toch mooie en grote exemplaren op af. Zo heeft hij mij eens ontzettend laten schrikken tijdens het snorkelen, ik wist niet dat hij in de buurt was en een ei bij zich had. Hij ging dat ei onder water verkruimelen en ineens werd ik omringd door tientallen vissen en kwamen ze op me af. DSCF0311 2Dat waren echt niet de kleinste, wat een schik kon hij van zijn eigen geintjes hebben. Ik hoor hem nog lachen…Tijdens deze vakantie hebben we bijzondere dingen gedaan en beleefd. Eric intens te hebben zien genieten van alles en iedereen, is een overgetelijke herinnering. Maar helaas ging deze vakantie over en moesten we terug naar de realiteit. Voor dat we gingen kregen we te horen van sommigen “moeten jullie wel gaan, zou je niet gelijk in de medische molen moeten gaan en behandeld worden?” Tuurlijk hebben we daar ook wel over nagedacht, maar de prognose was zo slecht dat de arts ons adviseerde indien mogelijk te gaan. Ook vonden mensen achteraf dat we niet hadden moeten gaan, tja zoveel meningen maar de belangrijkste mening was van Eric zelf. Het was de beste keus die Eric had kunnen maken, dit was anders door de snelle verslechtering van zijn gezondheid niet mogelijk meer geweest een korte tijd later. Wij zeiden dan ook gekscherend tegen iedereen die het horen wilde, “krijg je te horen dat je ernstig ziek bent, ga op vakantie met je dierbaren” Eric gaf het geestelijke kracht door deze vakantie, want het zou zwaar worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s