De diagnose

Eric scheveningenDe dag dat alles anders werd, vol ongeloof. Want hoe dan? Waarom? Daar krijg je sowieso toch geen antwoord op maar toch kwamen deze vragen in me naar boven. We zaten daar met z’n tweetjes, de dokter achter haar bureau. De gevreesde zin kwam eruit…”ik heb slecht nieuws voor u, u heeft uitgezaaide alvleesklierkanker”. Dat komt dus RAUW OP JE DAK. En wat er dan gebeurd met je…van alles. Eric en ik keken elkaar vol ongeloof aan, en vroegen aan de arts of ze het wel zeker wist. Natuurlijk had hij klachten maar jemig, dit wil je niet horen. No way. Maar toch was het zo. verdriet, ongeloof, woede wisselen elkaar in rap tempo af. Het weinige dat Eric kon uitbrengen was…ja maar ik ga wel dinsdag op vakantie hoor. Hoe dan ook. Want het zou een speciale zijn. (later daar meer over) Vervolgens ben ik familie en vrienden gaan bellen, ik schiet afwisselend in de doe modus en naar lamgeslagen zijn. Er komt familie langs bij ons thuis, de stemming is alsof er al iemand overleden is. Dat is natuurlijk ook al bijna! Want ja alvleesklierkanker die uitgezaaid is, daar is de prognose super slecht van. Iedereen reageert op zijn/haar eigen manier. De een is stil en staart voor zich uit, de ander huilt. Ik, ik voel me boos, verdrietig, lam geslagen en weet ik veel wat nog meer. Eric is afwisselend verdrietig en strijdlustig. “Ik ga de artsen versteld doen staan” zei hij. Ik, “ik hoop het”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s